Ανεμομαζώματα

Μόλις τελείωσα αυτό το βιβλίο. Πέραν του ότι το πρόσθετω κατευθείαν στη λίστα "Favourite Books" και του ότι σας το συνιστώ δίχως δεύτερη σκέψη, θα ήθελα να πω δυο ακόμα πράγματα γι' αυτό το βιβλίο.

1) Προετοιμαστείτε να δυσκολευτείτε: Αν και είναι περίπου 60 σελίδες, και μάλιστα μίκρες στο μέγεθος, η γραφή του Κάφκα εδώ είναι περίπλοκη όσο σε κανένα άλλο του κείμενο. Μάλλον το έγραφε βιαστικά, δεδομένου ότι είναι το προτελευταίο του έργο, ενώ βρισκόταν σε σανατόριο (άλλωστε είναι ημιτελές). Αποτέλεσμα ήταν να γράφει πολύ μακροσκελείς προτάσεις (δεν θέλω να φανταστώ πως είναι αυτό το κείμενο στο γερμανικό πρωτότυπο!), στις οποίες εύκολα χάνεσαι. Είναι τόσο λαβυρινθώδεις, όσο και το κτίσμα το ίδιο.

2) Σ' αυτό το βιβλίο, το κύριο πρόσωπο που μιλάει σε όλο το μήκος του βιβλίου (και που πιθανόν να είναι η φωνή του ίδιου του συγγραφέα), μιλάει για ένα υπόγειο κτίσμα που έχει φτιάξει, προσπαθόντας να κρυφτεί από όλους τους κινδύνους που τον απειλούν. Αυτό είναι ο προσωπικός του κόσμος και το υπερασπίζεται με όλες του τις δυνάμεις. Τα λόγια του δείχνουν πόσο αγωνιά γι' αυτό, το με πόσο πάθος αμύνεται γι' αυτό και το πόσο καχύποπτα έως εχθρικά βλέπει κάθε ον, από τα ζωύφια που εισβάλλουν στο κτίσμα μέχρι και άλλα ζώα που βρίσκονται χιλιόμετρα μακρυά... Όλα αυτά, καθώς και άλλες λεπτομέρεις, με έκαναν να σκέφτομαι, καθώς το διάβαζα, αυτόν τον παραλληλισμό:

Κτίσμα = Ευάλωτη αυτοκρατορία
Αφηγητής = Αυτοκράτορας

Το κείμενο αυτό ταιριάζει (μεταξύ άλλων) τόσο πολύ στην σημερινή Αμερική, η οποία φοβάται, υπερβολικά, οτιδήποτε σαλεύει έξω από τα σύνορά της, με πρώτη σκέψη να το εξοντώσει...

Κάποια πράγματα δεν μπορούν να περιγραφτούν από εδώ. Απλώς διαβάστε το βιβλίο (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα).

Ιδού άλλο ένα βιβλίο του Κάφκα που ταιριάζει γάντι στην εποχή μας!

Tero

(Δημοσιεύτηκε και στο blog "Βιβλιογνώμες".)