Πέμπτη, Δεκεμβρίου 15, 2005

 

Ο νόμος του Μέρφυ

και η επιστήμη της Γκαντεμοδυναμικής

[Το παρακάτω κείμενο θα προσπαθήσει να σκιαγραφήσει, σε γενικές γραμμές, διάφορες πτυχές της επιστήμης της Γκαντεμοδυναμικής, περισσότερο με εγκυκλοπαιδικό παρά με αυστηρά επιστημονικό τρόπο. Ο χώρος, και κυρίως το μέσο, δεν μας επιτρέπουν να εμβαθύνουμε στις έννοιες, οπότε θα είμαι επιγραμματικος.]

Γκαντεμοδυναμική, η: (Κλίνεται κατά το Θερμοδυναμική.) Ιδιάζων κλάδος της Μεταφυσικής, ο οποίος ασχολείται με το πώς και το γιατί τα πράγματα πάνε στραβά.

Πνευματικός πατέρας αυτής της Επιστήμης είναι ο Μέρφυ, ο οποίος διατύπωσε τον ομώνυμο Νόμο, ο οποίος έμεινε στην Ιστορία και ως 1ος Θεμελιώδης Νόμος Της Γκαντεμοδυναμικής:

Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.


Αυτός ο Νόμος έχει την ίδια ιδιαιτερότητα με τον 1ο Θεμελιώδη Νόμο της Θερμοδυναμικής (Q=W+ΔU). Ναι μεν δεν έχει αποδειχτεί μαθηματικά, πλην όμως δεν έχουν βρεθεί πειραματικά δεδομένα που να τον καταρρίπτουν.

Από αυτόν τον Θεμελιώδη Νόμο, και με την χρήση της επαγωγής, προκύπτουν τα εξής ενδιαφέροντα πορίσματα, δομικοί λίθοι της Καθαρής Γκαντεμοδυναμικής:

1. Αν ένας αριθμός γεγονότων μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά με την πιο άσχημη δυνατή σειρά.
2. Αν από διάφορα πράγματα ένα έχει την πιθανότητα να πάει στραβά, θα είναι αυτό που θα προκαλέσει τη μεγαλύτερη ζημιά.
3. Αν ξέρεις ότι υπάρχουν μόνο τέσσερις δυνατοί τρόποι για να πάει κάτι στραβά και φροντίσεις να τους προλάβεις, τότε αμέσως θα εμφανιστεί ένας πέμπτος.
4. Αν αφήσεις τα πράγματα στην τύχη τους, έχουν την τάση να πηγαίνουν απ’ το κακό στο χειρότερο.
5. Αφού τα πράγματα έχουν πάει ήδη από το κακό στο χειρότερο, ο κύκλος επαναλαμβάνεται.


Άλλοι Νόμοι της Καθαρής Γκαντεμοδυναμικής:

1. Ο Νόμος του Maah, που δείχνει ότι μεταξύ του «τα πράγματα πάνε καλά» και του «τα πράγματα πάνε στραβά» ισχύει μια ιδιότροπη προσθαφαιρετική σχέση:

Τα πράγματα πηγαίνουν καλά, μόνο και μόνο για να μπορούν μετά να πάνε στραβά.


2. Ο Νόμος του Tussman, ή Νόμος της Μη Αποτρεψιμότητας:

Τίποτα δεν είναι τόσο αναπόφευκτο, όσο ένα λάθος που πρόκειται να γίνει.


3. Το Αξίωμα του Boling:

Αν αισθάνεσαι καλά, μην ανησυχείς. Θα περάσει.


4. Οι Νόμοι του Scott:

i. Ανεξάρτητα από το αν κάτι πάει στραβά, όλα δείχνουν εντάξει
ii. Όταν ένα λάθος διαπιστωθεί και διορθωθεί, θα ανακαλυφτεί ότι ήταν σωστό στην αρχή.


5. Ο Νόμος των Μεγάλων Προβλημάτων του Hoare:

Μέσα σε κάθε μεγάλο πρόβλημα κρύβεται ένα μικρό πρόβλημα που προσπαθεί να βγει έξω.


~


Εκτος όμως από την Καθαρή Γκαντεμοδυναμική (αυτή που αναφέρεται σε γενικές και αόριστες περιπτώσεις, όπως αυτές που αναφέραμε παραπάνω), υπάρχει και η Εφαρμοσμένη Γκαντεμοδυναμική, όπου ο Νόμος του Μέρφυ «μπολιάζει» άλλες επιστήμες.

Παραδείγματα Κοινωνιολογικής Γκαντεμοδυναμικής:

1. Η Θεμελιώδης Αντίθεση:

Ο αισιόδοξος πιστεύει ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο. Ο απαισιόδοξος φοβάται ότι αυτό είναι αλήθεια.


2. Το Θεώρημα του Ginsberg:

1. Δεν μπορείς να νικήσεις.
2. Δεν μπορείς να φέρεις ισοπαλία.
3. Δεν μπορείς καν να βγεις από το παιχνίδι.

[Το σχόλιο του Freeman για το Θεώρημα του Ginsberg:

Κάθε φιλοσοφική αρχή που προσπαθεί να δώσει νόημα στη ζωή, βασίζεται στην άρνηση κάποιου από τους κανόνες του Θεωρήματος του Ginsberg. Ήτοι:

1. Ο καπιταλισμός βασίζεται στην ψευδαίσθηση ότι μπορείς να νικήσεις.
2. Ο σοσιαλισμός βασίζεται στην ψευδαίσθηση ότι μπορείς να φέρεις ισοπαλία.
3. Ο μυστικισμός βασίζεται στην ψευδαίσθηση ότι μπορείς να βγεις από το παιχνίδι.]


3. Ο Νόμος του Jacobs:

Το λανθάνειν ανθρώπινο. Το να τα φορτώνεις όμως σε κάποιο τρίτο είναι ακόμα πιο ανθρώπινο.


Παραδείγματα Ανθρωπολογικής Γκαντεμοδυναμικής:

1. Το σχόλιο του Churchill:

Οι άνθρωποι ορισμένες φορές σκοντάφτουν πάνω στην αλήθεια, αλλά μετά σηκώνονται και συνεχίζουν το δρόμο τους.


2. Ο Νόμος του Cole:

Το μέγεθος της εξυπνάδας στον πλανήτη είναι σταθερό. Ο πληθυσμός αυξάνει.


Παραδείγματα Οικονομολογικής Γκαντεμοδυναμικής:

1. Ο Νόμος του Buchwald:

Όσο η οικονομία βελτιώνεται, τόσο χειροτερεύουν όλα τ’ άλλα.


2. Η βασική αρχή του Heisenberg για την οικονομία:

Όταν κανείς δεν ξέρει που πηγαίνει η οικονομία, τότε όλοι πια ξέρουμε που πηγαίνει.


Παραδείγματα Μηχανικής Γκαντεμοδυναμικής:

1. Tο Θεώρημα του Bell (γνωστό και ως Τροποποιημένη Αρχή του Αρχιμήδη):

Όταν ένα σώμα βυθίζεται στο νερό, χτυπάει συνήθως το τηλέφωνο.


2. Η Βασική Αρχή της Αναξιοπιστίας:

Η βασική διαφορά μεταξύ των Νόμων της Φύσης και του Νόμου του Μέρφυ έγκειται στο ότι με τους Νόμους της Φύσης μπορείς να είσαι σίγουρος ότι τα πράγματα κάθε φορά θα πηγαίνουν στραβά με τον ίδιο τρόπο.


3. Η Παρατήρηση του Αϊνστάιν:

Εφόσον τα μαθηματικά θεωρήματα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δεν είναι αξιόπιστα. Εφόσον είναι αξιόπιστα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.


Τέλος, μερικά παραδείγματα μετα-Γκαντεμοδυναμικής:

1. Το Παράδοξο του Silverman:

Aν ο Νόμος του Μέρφυ μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.


2. Η Παρατήρηση του Rogers:

Σε μια γραφειορατική ιεραρχία, όσο πιο ψηλά βρίσκεται κανείς, τόσο λιγότερο εκτιμά το Νόμο του Μέρφυ.


3. Ο Τελευταίος Νόμος:

Αν κάποια πράγματα μπορούσαν να πάνε στραβά και δεν πήγαν, θα αποδειχτεί ότι θα ήταν καλύτερα να είχαν πάει.


Tero

Άλλοι άνεμοι:
θα ήθελα να προσθέσω και 2 νόμους του Guru
-όπως λένε και οι Κινέζοι,όταν κάτι είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό απλά δεν είναι(δε μπορεί 1,5 δυσ κάποιος θα βρέθηκε να το πει)
-η λιακάδα υπάρχει μόνο και μόνο για να μας πιάνει απροετοίμαστους(χωρίς ομπρέλα δηλαδή)η βρόχή.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΡΦΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΟΥ

Φύσα κι εσύ!

‹‹‹ Φου κι απ' την αρχή!

This page is powered by Blogger. Isn't yours?