Ανεμομαζώματα

WoW, DotA, Lineage II, κι άλλες παπαριές... Και ένα κάρο άτομα που έχουν αφιερωθεί ολοκληρωτικά σ' αυτά...

Σε κάνουν να μην θες να πατήσεις σε netcafe. Τους βλέπεις στον διπλανό από σένα υπολογιστή και τους λυπάται η ψυχή σου. Βλέμμα γρυλλωμένο (εμ βέβαια, αφού έχει πιει 45 καφέδες, για να αντέχει να παίζει επι 18 ώρες non-stop), η πιο γρήγορη πληκτρολόγηση greeklish που θα δεις ποτέ σου, το δεξί χέρι να μαλακίζεται με τα κουμπιά του ποντικιού... ελεεινό θέαμα - πρέπει να το δεις για να καταλάβεις.

Είναι, λέει, multiplayer games και "βοηθάνε να γνωρίσουμε κόσμο" - να χαρώ εγώ κοινωνικοποίηση...

Μιλάμε για επικίνδυνα άτομα. Πας να κατεβάσεις με την ησυχία σου ένα βαρύ αρχείο, των 130MB ας πούμε, και άμα σε πάρουν πρέφα σου γαβγίζουν: "ΒΟΥ ΤΟΥ ΦΟΥ;; Τι κάνεις εκεί ρε n00b, τρελός είσαι; Μας ρίχνεις το bandwidth και δεν μπορούμε να 'νιώσουμε'!!"

Διάολε, έχουν πεθάνει άτομα από ασιτία, να φταίνε τέτοια παιχνίδια.

[Η καλύτερή μου είναι όταν έχω έναν τέτοιο κάφρο να φωνάζει εν μέσω μάχης: "Βοήθεια! Δεν έχω mana! ΔΕΝ ΕΧΩ MANA!!!" κι εγώ να του απαντάω "Εντάξει, ρε φίλε, κι εγώ δεν έχω πατέρα αλλά δεν κάνω κι έτσι!". :-P

Παλιά έβριζα αυτούς που έχουν φάει κόλλημα με το Counterstrike. Όχι ρε, αυτοί είναι μια χαρά άτομα, μπροστά στους άλλους τους κα(η/μ)μένους...]

Tero